In vroegere tijden.....
Iedereen lust wel eens een lekker ijsje. Vooral bij mooi lente- en zomerweer duiken wij regelmatig in de diepvrieskast of lopen naar de straat wanneer de ijswagen met toeters en bellen in de buurt komt…..
Volgens Marco Polo, een beroemd ontdekkingsreiziger, zouden de Chinezen zo’n 4000 jaar geleden reeds ijsbereidingen gemaakt hebben op basis van sneeuw, water, melk, honing en kruiden.
De meesten hadden echter niet altijd sneeuw of ijs in de buurt, waardoor deze lekkernij slechts beperkt kon gegeten worden.
In de tijd van de Romeinen en Grieken moesten slaven grote ijsblokken uit de bergen halen (Appenijnen).
Die werden dan in kelders gestopt en met stro afgedekt zodat keizer Nero en andere rijke tijdgenoten het ganse jaar konden smullen van lekkere vruchtensorbets.
In de 17de en 18de eeuw experimenteerden de koks van het Franse Hof met de eeuwenoude recepten.
Zij voegden melk en room bij de bevroren desserts en de ijsparfaits waren geboren.
In de 19de eeuw, de eeuw van de industrialisatie, werd de eerste roomijsmachine ontwikkeld. Sindsdien kent de productie en het verbruik van ijs en roomijs jaarlijks een enorme groei.
Joris Ijs : een halve eeuw reeds.....
Kort na de tweede wereldoorlog startte Marcel Joris met de productie van ijsroom.
Daarvoor kocht hij een kleine roomijsmachine.
De koeling gebeurde nog met grote ijsblokken, die ook gebruikt werden in ijskasten, bierkoelers en koeltransport.
De ijsmix werd als een dunne pudding gekookt in een grote soepketel en nadien in de ijsturbine bevroren.
Het ijs werd dan in een bakfiets geplaatst, waarrond stukgeslagen ijsblokken werden gestapeld om het roomijs koel te houden.
Later werd de bakfiets gemotoriseerd. De ijsmachine werd gesofistikeerder, de bakfiets een lichte vrachtwagen, de diepvrieskast een diepvrieskamer, die ene camionette werden er vele.
Ondertussen werd de familiezaak overgenomen door de dochter, nadien door de kleindochter.
Het bedrijf werd uitgebouwd tot twintig schepijswagens en enkele diepvrieswagens.
Het machinepark werd gemoderniseerd en de stockage drastisch vergroot.
Naast schepijs wordt nu ook de horecamarkt en groothandel bevoorraad.
Wegens toename van de export werd de firma opgesplitst: enerzijds de bvba JorisIjs be (verkoop via schepijswagens); daarnaast de nv B’Nice (Belgian Natural Icecream), de productiefirma die levert aan horeca, groothandel, franchisenemers, winkels enz.)
B’Nice is zeker nog geen groot bedrijf.
Maar de dynamiek van het team, de flexibiliteit en de know-how maken van B’Nice de ideale partner!
B'Nice : een gezond tussendoortje of een dikmakende lekkernij ?
Veel mensen vrezen voor overgewicht en geven al vlug de schuld aan taartjes en roomijs.
Zonder te overdrijven past een goed ijsje perfect in een gezonde
evenwichtige voeding.
Om dat te bewijzen moeten we weten hoe een goed roomijs is samengesteld.
De recepten verschillen natuurlijk van fabrikant tot fabrikant.
De aard van de basisgrondstoffen en de natuurlijkheid van de smaakstoffen bepalen mee de kwaliteit van het ijs.
Bij B’Nice gebruikt men verse AA - hoevemelk als basis. AA is een kwaliteitslabel voor melk, toegekend door de Nationale Zuiveldienst.
Bij de melk worden volgende producten toegevoegd :
- Room om het ijs een “romige” smaak te geven
- Suikers (gewone kristalsuikers, glucose, fructose en dextrose) om te zoeten
en “body” aan het ijs te geven.
- Melkdrogestoffen (de stoffen die overblijven van de melk na verdamping van het water = melkpoeder geeft een stevige body aan het ijs.)
- Stabilisatoren en emulgatoren (zoals eigeel, johannesbrood-pitmeel,guarmeel, carageen, enz.) dienen om de water-, vet- en suikermoleculen met elkaar te verbinden.
- Smaakstoffen zoals : vanille, cacao,koffie, gemalen pistache-noten, hazelnootpasta, bananenpuree, aardbeienpuree …enz.
B’Nice is dus een gezond tussendoortje of dessert.
Het ijs bevat immers veel eiwitten, proteïnen en mineralen die de groei en celvernieuwing stimuleren.
De suikers en room geven dan ook weer de nodige energie.
Dat B’Nice daarbij superlekker is, is mooi meegenomen !